ORFEUSZ, reż. Anna Smolar

🟥 Eurydyka umiera w tragicznych okolicznościach. Orfeusz zostaje sam. Co dalej? Przez żałobę przechodzimy różnymi drogami. Jedna wiedzie najpierw przez sawanny, potem przez górzyste krajobrazy i morza; inna zaczyna się przy kole podbiegunowym, przechodzi kilka stref czasowych i klimatycznych. Są ludzie, którzy zaczynają ubierać się na czarno. Są tacy, co nie płaczą, choć czują że powinni. We współczesnym świecie żałoba została usunięta ze sfery publicznej. Rytuały, które w archaicznych społecznościach miały łączyć jednostkę ze zbiorowością, a przerwane życie z życiem, które dalej się toczy, wygasły lub zostały podważone. Kultura zapomnienia, traktująca żałobę jako anomalię albo przeszkodę na drodze do szczęścia i sukcesu, nie uczy nas tracenia, uniemożliwiając dojrzałą odpowiedź na traumatyczne zbiorowe doświadczenia, takie jak pandemie, katastrofy naturalne czy konflikty wojenne. W „Orfeuszu” przywołujemy antyczny mit, aby zadać pytanie o sposoby przeżywania utraty, o zapomniane albo nowe rytuały i ich potencjał wydobywania człowieka z samotności. Żałoba interesuje nas tak w wymiarze intymnym, jak i politycznym: podważając wszechobecny nakaz ciągłej produktywności ma przecież w sobie potencjał antysystemowy, a rozmowa o żałobie daje szansę na wzmocnienie relacji społecznych i solidarne przeżywanie bólu. Kiedy wychodząc z Hadesu Orfeusz się odwraca, traci Eurydykę na zawsze. Ten gest – najczęściej interpretowany jako chwila słabości – staje się powracającym w przedstawieniu refrenem, wokół którego buduje się teatralna rzeczywistość „Orfeusza” i pogrążonych w żałobie Orfeuszy. 🟥🟥🟥 ▼ DATY 29.10 (czwartek), godz. 12:00 i godz. 19:00 30.10 (piątek), godz. 19:00 31.10 (sobota), godz. 17:00 ▼ BILETY www.bilety.trwarszawa.pl ▼ STRONA WYDARZENIA https://trwarszawa.pl/program/orfeusz/ ‼️ UWAGA: Treści wrażliwe ‼️ Spektakl porusza temat śmierci i żałoby. W spektaklu wykorzystywane są światła stroboskopowe oraz dym, pojawiają się używki (papierosy, alkohol) oraz wulgaryzmy. 🟥🟥🟥 reżyseria: Anna Smolar scenariusz i dramaturgia: Anna Smolar, Tomasz Śpiewak monologi i dialogi: Jacek Beler, Jan Dravnel, Mateusz Górski, Natalia Kalita, Anna Smolar, Tomasz Śpiewak, Justyna Wasilewska, Julia Wyszyńska scenografia i kostiumy: Anna Met choreografia scen lalkowych: Natalia Sakowicz muzyka: Enchanted Hunters (Magdalena Gajdzica, Małgorzata Penkalla) reżyseria światła: Rafał Paradowski autorka lalki: Olga Ryl-Krystianowska asystenci reżyserki: Katarzyna Gawryś, Tymoteusz Sarosiek, Wojciech Sobolewski inspicjentka: Monika Tuniewicz kierowniczka produkcji: Magda Igielska fot. Karolina Jóźwiak kierownik techniczny: Michał Golasa zastępca kierownika technicznego: Andrii Pogorielov realizatorzy dźwięku: Piotr Domiński, Andrii Pogorielov, Jakub Sapka, Jerzy Szelewicz realizatorzy światła: Daniel Sanjuan Ciepielewski, Jędrzej Jęcikowski, Konrad Kajak, Kacper Stykowski charakteryzatorki: Milena Jura, Dominika Zatońska garderobiane: Elżbieta Kołtonowicz, Teresa Rutkowska brygadzista sceny: Łukasz Winkowski rekwizytorzy: Mariusz Basiak, Marcin Puanecki, Tomasz Trojanowski montażyści: Mariusz Basiak, Paweł Iwaniuk, Marcin Puanecki, Tomasz Trojanowski, Łukasz Winkowski spec. budowy dekoracji, ślusarz: Tomasz Ciężarek stolarz: Tadeusz Tomaszewski Proces twórczy spektaklu był wsparty warsztatami prowadzonymi przez Anję Franczak z Instytutu Dobrej Śmierci. Element kostiumu „sweter Cerbera” został zaprojektowany i wykonany przez Ludmiłę Bubanovą. Dziękujemy Towarzystwu Autorów i Wydawców Prac Naukowych UNIVERSITAS za udzielenie nieodpłatnej licencji do przekładu na język polski utworu pochodzącego z książki „Tryumf śmierci. Antropologia żałoby” Alfonso M. di Noly.